Τα έθιμα του Πάσχα σε όλη την Ελλάδα!

Να λοιπόν που ήρθε το Πάσχα και δεν μιλήσαμε καθόλου για αυτό! Γι αυτό, μιας και είχα κάνει μια έρευνα πάνω σε αυτό πριν δύο χρονάκια, αποφάσισα να γράψω για τα έθιμα του Πάσχα σε όλη την Ελλάδα, κάτι όχι και τόσο γνωστό πιστεύω σε πολλούς από εμάς! Παρόλα αυτά υπάρχουν τόσα πολλά έθιμα, που θα μου έπαιρνε 20 σελίδες για να γράψω για όλα, οπότε θα αναφερθώ μόνο στα πιο σημαντικά, καθώς και σε ένα έθιμο της Παλλήνης!


  Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα είναι αυτό της κανάτας στα Επτάνησα. Το πρωί του Μ.Σαββάτου οι νοικοκυρές πετάνε από τα μπαλκόνια των σπιτιών και σπάνε διάφορα πήλινα δοχεία. Προσέξτε τα κεφάλια σας!

Ένα άλλο πολύ γνωστό και εντυπωσιακό έθιμο είναι αυτό των αερόστατων στο Λεωνίδιο της Πελοποννήσου. Οι κάτοικοι της πόλης φτιάχνουν αερόστατα-μινιατούρες όλο τον χρόνο,  τα οποία πετάνε στον αέρα το βράδυ της Ανάστασης. Καλό ταξίδι!


Έπειτα υπάρχει το έθιμο του κάψιμου του Ιούδα,  ενός ομοιώματος δηλαδή του Ιούδα, το οποίο αναβιώνει σε πολλά μέρη της Ελλάδος. Παρόλα αυτά σε κάθε περιοχή έχει την δική της εκδοχή αυτού του εθίμου. Για παράδειγμα, στην Αστυπάλαια τον Ιούδα τον λένε "Καΐρη", ενώ στις Μέτρες της Θράκης το ομοίωμα το φτιάχνουν τα παιδιά της περιοχής, και το πάνε από σπίτι σε σπίτι ζητώντας ξύλα για να τον κάψουν.


Στην Καλαμάτα κάθε χρόνο την Ανάσταση αναβιώνει το έθιμο του διαγωνισμού των "μπουλουκιών" ή σαϊτοπόλεμος . Οι διαγωνιζόμενοι είναι οπλισμένοι με σαΐτες, δηλαδή χαρτονένιους σωλήνες με γέμιση μπαρουτιού ( σαν συνταγή ακούγεται έτσι που το έγραψα!) και κάνουν σαϊτοπόλεμο σε γήπεδο της Καλαμάτας.





Όμως, το πιο εντυπωσιακό, κατά την γνώμη μου έθιμο είναι αυτό του ρουκετοπόλεμου στο Βροντάδο της Χίου. Το βράδυ της Ανάστασης γίνεται ανάμεσα σε  δύο εκκλησίες του Βροντάδου, της Παναγιάς Ερυθριανής και του Αγίου Μάρκου Βροντάδου ο ρουκετοπόλεμος, όπου εκτοξεύονται εκατοντάδες ρουκέτες. Αυτό το έθιμο έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, διότι εκείνη την εποχή οι κάτοικοι της περιοχής έφτιαχναν μικρά κανονάκια ως όπλα εναντίον των Τούρκων, που με το πέρασμα του χρόνου εξελίχθηκαν σε ρουκέτες.


Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε και ένα έθιμο της περιοχής μας, της Παλλήνης, που γίνεται κάθε χρόνο στον ναό του Αγίου Τρύφωνα την Μ. Παρασκευή, μόλις επιστρέψει ο  Επιτάφιος. Οι πόρτες και τα φώτα του ναού κλείνουν και από μέσα ακούγεται ο διάλογος Χριστού- Άδη, οπού ο Χριστός ζητάει να εισέλθει. Στο τέλος ο Χριστός σπάει τις πύλες του Άδη, έχοντας έτσι συμβολικά νικήσει τον Θάνατο. Τότε μέσα στον ναό σπρώχνονται οι πολυέλαιοι, συμβολικά, δείχνοντας έτσι την δύναμη του Χριστού απέναντι στον Θάνατο. Όταν μπαίνει μετά πάλι ο κόσμος μέσα, μπορεί να δει τους πολυέλαιους ακόμα να κουνιούνται πέρα- δώθε. 


Εδώ τελειώνει και η σημερινή μας ανάρτηση! Τα λέμε σύντομα με νέες αναρτήσεις σχετικά με το Πάσχα και όχι μόνο!