Να κάτι που θυμήθηκα...

Που λέτε λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες (αν μας διαβάζει κανείς πια χαχα!) αποφάσισα πως κάτι πρέπει πια να κάνω με αυτό το μπλογκ γιατί έχει βγάλει μούχλα τόσο καιρό που το άφησα σε αδράνεια (και πάλι χαχα!), οπότε είπα να δημοσιεύσω κάτι που θυμήθηκα από τις παλιές καλές μέρες στο δημοτικό. Είναι ένα ποίημα που είχα γράψει για την σχολική εφημερίδα το οποίο τώρα τελευταία μου έχει κολλήσει στο μυαλό και δεν μπορώ να το βγάλω! Έχει ως εξής:


              ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟ                       
            (εμπνευσμένο από το π."Ελεύθεροι Πολιορκημένοι)
                 
Άκρα του τάφου σιωπή
στην τάξη βασιλεύει
λαλεί παιδί, παίρνει αποβολή
και ο άλλος το ζηλεύει!


"Βγάλτε όλοι τα Μαθηματικά"
και όλοι σκέφτονται "Τι βαρετά!"¨
Κοιμούνται όλοι πάνω στα θρανία
και κοιτάνε το ρολόι με μανία!


Χτυπάει το κουδούνι δυνατά
απ' τη τάξη βγαίνουν τρεχάτα τα παιδιά.
"Ήρθε το διάλειμμα Χριστός και Παναγιά
θα ησυχάσουμε όλοι, θα παίξουμε τρελά!"


Χτυπάει το κουδούνι, μπαίνουν όλοι μέσα
έχουν τεστ Φυσικής, όχι όμως μπέσα.
Θέλουν να αντιγράψουν, δεν έχουν διαβάσει
όμως δυστυχώς η δασκάλα τους κοιτάζει.


Μετά το τεστ, ήρθε η ώρα για Αγγλικά
"How are you?""Fine" και όλα τα σχετικά
Χτυπάει το κουδούνι για να πάνε σπίτι,
και φεύγουν όλοι με το χαμόγελο στα χείλη!


Πιστεύω πως το ποίημα αυτό είναι επίκαιρο και με το σημερινό μας σχολείο, το γυμνάσιο, καθώς και με το λύκειο. Τι να κάνουμε; Πάντα έτσι θα είναι τα σχολεία!


Από σήμερα και ούτω καθεξής καθημερινά θα αναρτώ καινούρια θέματα, για να ζωντανέψει πάλι το μπλογκ!