Γεια σας και πάλι, αγαπητοί αναγνώστες! Αυτή την φορά αποφασίσαμε, αφού οι δύο προηγούμενες αναρτήσεις μας ήταν αρκετά στενάχωρες, να σας ταξιδέψουμε στην Στερεά Ελλάδα, στον νομό Φωκίδας, στους πανέμορφους και πασίγνωστους από την αρχαιότητα Δελφούς, τους οποίους επισκεφτήκαμε χθες στα πλαίσια μιας μονοήμερης εκδρομής! Από αυτή μας την εξόρμηση δεν θα μπορούσε να λείπει και μια επίσκεψη στην πανέμορφη Αράχωβα, γνωστή για το χιονοδρομικό της κέντρο.
Προειδοποίηση: την λήψη των φωτογραφιών την ανέλαβα για πρώτη φορά εγώ, οπότε μη με κατηγορήσετε για κακιά ποιότητα!
Ας αρχίσουμε με τους Δελφούς. Οι Δελφοί βρίσκονται σε μια απόκρημνη πλαγιά του Παρνασσού, κάπου τρεις ώρες μακριά από την Αθήνα. Έχουν μεγάλη ιστορία, η οποία ξεκινάει από τους μυκηναϊκούς χρόνους, όπου αρχικά λατρευόταν η θεά Γη, αλλά μετά, σύμφωνα με τον μύθο, ήρθε ο Απόλλωνας και σκότωσε τον προστάτη- δράκοντα του ναού της, τον Πύθωνα, και με το έτσι- θέλω έκανε δικό του τον ναό. Είναι κυρίως γνωστοί για το μαντείο τους, όπου ο Απόλλωνας χρησιμοποιούσε μια γυναίκα, την λεγόμενη Πυθία, ως φερέφωνο για της μαντείες του. Η ιστορία τους τελείωσε με την απαγόρευση της λατρείας των αρχαίων θεών κατά την περίοδο της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α' το 394.
Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε κατά την άφιξη μας εκεί ήταν το "γυμνάσιο", που βρίσκεται αρκετά παρακάτω από τον ιερό περίβολο του Απόλλωνα. Δυστυχώς όμως ήταν κατεστραμμένο και υπήρχαν μόνο κάποια ερείπια.
Μετά προχωρήσαμε παρακάτω, στο ιερό της Αθηνάς Προναίας (δηλαδή προ του ναού). Αν και αυτό το μέρος του αρχαιολογικού χώρου ήταν σχεδόν ερειπωμένο, εκεί υπάρχει η θόλος, ένα μικρό ιερό κάποιας άγνωστης θεότητας, το οποίο έχει αναστηλωθεί και είναι το σήμα κατατεθέν των Δελφών και βλέπετε δίπλα μαζί με τα ερείπια του ναού της Αθηνάς.
Έπειτα άρχισε η ανάβαση μας προς το ιερό του Απόλλωνα...
Συνεχίζεται στο 2ο μέρος!
Προειδοποίηση: την λήψη των φωτογραφιών την ανέλαβα για πρώτη φορά εγώ, οπότε μη με κατηγορήσετε για κακιά ποιότητα!
Ας αρχίσουμε με τους Δελφούς. Οι Δελφοί βρίσκονται σε μια απόκρημνη πλαγιά του Παρνασσού, κάπου τρεις ώρες μακριά από την Αθήνα. Έχουν μεγάλη ιστορία, η οποία ξεκινάει από τους μυκηναϊκούς χρόνους, όπου αρχικά λατρευόταν η θεά Γη, αλλά μετά, σύμφωνα με τον μύθο, ήρθε ο Απόλλωνας και σκότωσε τον προστάτη- δράκοντα του ναού της, τον Πύθωνα, και με το έτσι- θέλω έκανε δικό του τον ναό. Είναι κυρίως γνωστοί για το μαντείο τους, όπου ο Απόλλωνας χρησιμοποιούσε μια γυναίκα, την λεγόμενη Πυθία, ως φερέφωνο για της μαντείες του. Η ιστορία τους τελείωσε με την απαγόρευση της λατρείας των αρχαίων θεών κατά την περίοδο της βασιλείας του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α' το 394.
Το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε κατά την άφιξη μας εκεί ήταν το "γυμνάσιο", που βρίσκεται αρκετά παρακάτω από τον ιερό περίβολο του Απόλλωνα. Δυστυχώς όμως ήταν κατεστραμμένο και υπήρχαν μόνο κάποια ερείπια.
Μετά προχωρήσαμε παρακάτω, στο ιερό της Αθηνάς Προναίας (δηλαδή προ του ναού). Αν και αυτό το μέρος του αρχαιολογικού χώρου ήταν σχεδόν ερειπωμένο, εκεί υπάρχει η θόλος, ένα μικρό ιερό κάποιας άγνωστης θεότητας, το οποίο έχει αναστηλωθεί και είναι το σήμα κατατεθέν των Δελφών και βλέπετε δίπλα μαζί με τα ερείπια του ναού της Αθηνάς.Έπειτα άρχισε η ανάβαση μας προς το ιερό του Απόλλωνα...
Συνεχίζεται στο 2ο μέρος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου